Wykonawcy

David Gilmour Rattle   25 czerwca 2016 roku, we Wrocławiu odbył się koncert Davida Gilmoura, który był pierwszym koncertem na trasie Rattle That Loock World Tour 2016. Pierwszą część tego konceru transmitowała na żywo TVP2. Drugą część tego konceru transmitowała TVP Rozrywka. Jednak TVP zafundowała fanom legendarnego muzyka nie lada kłopot. Otóż, w trakcie trwania drugiej części koncertu na TVP Rozrywka, TVP2 wyemitowała film, w którym David Gilmour opowiadał o historii powstawania ostatniej płyty muzyka "Rattle That Lock". Dla tych, którzy wybrali oglądanie koncertu i nie ogladali filmu, przygotowałem streszczenie filmu. Zapraszam.

Utwór "Rattle That Lock"

David Gilmour - Album został w większości nagrany w studiu w Brighton, ale część ścieżek zarejestrowaliśmy też na mojej barce Astorii. Orkiestrę nagraliśmy w Air Studios, a partie chóru w kościele w południowym Londynie. "Liberty Choir" to chór założony przez panią MJ Paranzino, która prowadzi lekcje śpiewu w więzieniach. Chór składa się z okolicznych mieszkańców, ale jest też kilku byłych więźniów, którzy przeszli przez jej program resocjalizacji.

Fragment "Rattle That Lock" - (cały tekst piosenki "Rattle That Lock")
Rattle that lock and lose those chains
Rattle that lock and lose those chains
Rattle that lock and lose those chains

Utwór "Rattle That Lock" został zainspirowany melodią, którą słyszałem na francuskich dworcach kolejowych. Taki dżingiel, który pojawia się tuż przed zapowiedzią pociągu - może cztero nutowy. Za każdym razem, gdy go słyszałem miałem nieodpartą ochotę żeby zatańczyć. Byłem raz na dworcu w Aix-en-Provence, odwiedzałem tam znajomych, usłyszałem melodyjkę i od razu włączyłem nagrywanie w telefonie komórkowym. Skierowałem go w stronę najbliższego głośnika i czekałem na kolejną zapowiedź. W ten sposób stworzyłem sampla, którego później wykorzystałem. Polly (Samson - żona Davida Gilmoura) napisała do utworu słowa inspirowane "Rajem utraconym" Johna Miltona.

Polly Samson - To utwór o podróży, także o podróży metaforycznej związanej z porzuceniem akceptacji dla status quo. Mamy tu, tak na prawdę, dwie podróże obie zainspirowane "Rajem utraconym". W księdze II poematu, szatan podejmuje heroiczny wyczyn i wyrusza w drogę, by załatwić swoje porachunki z Bogiem w sporze o ideę wolnej woli. Z kolei w X księdze Adam i Ewa wygnani z Raju zdają sobie sprawę z tego, że istnieją inne wersje szczęścia niż ta, którą dotąd znali.

Fragment "Rattle That Lock"
Whatever it takes to break
Gotta do it
From the burning lake or the eastern gate
You'll get to it
...fragment instrumentalny...

David Gilmour - W ostatnich latach dołączyły do nas nowe osoby. Steve Di Stanislao - to perkusista z mojego ostatniego albumu, który na nowej płycie również zagrał w kilku utworach. Na bębnach gra też Andy Newmark, a Guy Pratt na basie. Jon Carin usiadł przy pianinie elektrycznym. Oprócz tego, wokalnie wspierają nas Mica Paris i Louise Marshall.

Fragment "Today" - (cały tekst piosenki "Today")
What a time to dream,
What a day of easy,
What a day it's been this time of year
Oh yeah...

David Gilmour - Dziś zdarzył się ten moment, gdy Phil Manzanera poskładał w całość 2 albo 3 kawałki mojego autorstwa. Ja odpuściłem, a on je wyszperał. Pokazał palcem i powiedział: To jest świetne! Powinieneś to wykorzystać, możesz połączyć to z tą kompozycją, albo z tą. Ot tak, zbudował makietę utworu. To prawdziwy talent. Nagrywanie albumu to mnóstwo pracy. Czasami ta góra, która przed nami wyrasta wydaje się zbyt wielka i wtedy z pomocą biegnie Phil. Bierze na siebie spory ciężar, pomaga rozładować stres. On jest jak lustro, ciągle przeglądam się w nim i testuję różne pomysły. Jego entuzjazm bardzo pomaga.
"A Boat Lies Waiting" to utwór instrumentalny na pianino. Napisałem go lata temu i nagrałem na odtwarzaczu Mini Dysków. Coś strasznego! Mój 18 letni syn Gabriel, który też zagrał na płycie, wtedy miał zaledwie kilka miesięcy. Słychać go nawet na nagraniu jak gaworzy. W procesie nagrywania zawsze chcemy stworzyć efekt najwyższej jakości, ale pamiętajmy, że nie wolno bać się ryzyka, że jakieś elementy 1 czy 2 nie będą idealne. Ich jakość może się podnieść przez kontekst, w którym występują. Więc nie powinno się rezygnować ze spontaniczności.
Polly napisała wspaniały tekst, który tak na prawdę poświęcony jest Rickowi Wrightowi. Te słowa przywodzą na myśl właśnie jego.
Niekiedy okazuje się, że dla jakiejś piosenki nie nadszedł jeszcze właściwy czas, inne, w danej chwili wydają się kompletne i skończone, mają głębsze znaczenie, bo wypływają z tego jak postrzegamy siebie w momencie tworzenia.

Fragment: "A Boat Lies Waiting" - (cały tekst piosenki "A Boat Lies Waiting")
Something I never knew
In silence I'd hear you
And a boat lies waiting
Still your clouds all flaming
That old time easy feeling

Fragment: "The Girl in the Yellow Dress" - (cały tekst piosenki "The Girl in the Yellow Dress")
She mesmerizes with a smile
Dark eyes as compelling as the bourbon
That girl in the canary yellow dress
Says yes

David Gilmour - "The Girl in the Yellow Dress" to jazzowy kawałek, który bardzo starał się by trafić na ostatnią płytę. Czasem coś się napisze, ale nie wiadomo jak finalnie zaaranżować utwór i dopasować go do reszty. Tak było i w tym przypadku. Nagrałem go kiedyś z triem jazzowym, tutaj u siebie, na barce, lata temu. Później nagrałem go ponownie w studiu Abbey Road z inną grupą i Jools Holland był wtedy jednym z muzyków. Teraz wrócił i znów razem pracujemy nad tym utworem. Jest dla niego stworzony.
Jools Holland - Uwielbiam jego brzmienie. Możesz sobie wyobrazić, albo wręcz zobaczyć wszystkich muzyków, którzy go wykonują. Kto teraz gra?
David Gilmour - Chris Lorenzo gra na basie obok mojego kumpla z Cambridge Boba Klose, który był w bardzo wczesnym składzie Pink Floyd, teraz gra na gitarze.

... She dances like a flame ..

David Gilmour - Nie wszystko można zaplanować, czasem rzeczy po prostu się dzieją. Gdybym zaczął o tym mówić, popadł bym w strasznie pretensjonalny ton. Poszczególne utwory po prosu stają się, a ja czuję, że byłem kanałem, przez który one mogły się uobecnić. Czasem mam wrażenie, że muzyka zwyczajnie sama się pojawiła i nie wiadomo jak, ani kiedy. I gdy ten kawałek się objawił, było dla mnie oczywiste, że to jazz.
Słowa napisała Polly - znakomite. Jak zwykle wczuła się w muzykę, dokładnie w to, co muzyka sugeruje. Potrafiła to zwerbalizować, a potem zamienić w poezję. Robert Wyatt zagrał w tej piosence na kornecie, a amerykanin Colin Stetson na saksofonie - przepięknie. Myślę, że najlepiej pójść najprostrzą drogą, z najlepszymi ludźmi, którym ufamy, przy których dobrze się czujemy i z którymi łączy nas sposób myślenia. Rozumieją, jak chcemy poradzić sobie z problemem. Ten utwór jest zupełnie inny niż wszystko, co dotąd zrobiłem, ale jest też jednym z najlepszych na płycie.
Napisałem teksty do 2 piosenek, a Polly do 5. Dla mnie, to nie takie proste. Z tymi dwoma poszła góra dość łatwo, tak jakby słowa same się zasugerowały, ale odstępy między albumami pewnie byłyby jeszcze większe, gdybym musiał wszystko pisać sam. Na szczęście żyję z wybitną tekściarką.

Polly Samson - Kiedy David daje mi do posłuchania utwory, biorę je na słuchawki i spaceruję. Przemierzam całe mile słuchając. Melodia wokalu jest śpiewana jeszcze skatem, a dźwięki w tej technice często brzmią jak słowa. Czasem pojawia się wręcz gotowa linijka. W przypadku utworu "In Any Tongue" w pewnym momencie, prawie zaśpiewał "Coming I'll stay up" - to tam było. Więc taką linijkę zapisałam i dopiero potem, podczas spacerów zastanawiałam się kto to mówi i do kogo.

Fragment "In Any Tongue" - (cały tekst piosenki "In Any Tongue")
Home and done it's just begun
His heart weighs more, more than it ever did before

Polly Samson - Piszę dla Davida, więc często wymaga to ode mnie empatii. Przed tym albumem, nie bardzo wierzyłam, że umiem napisać o czymś postronnym i to było objawienie. Kiedy napisałam "The Girl in the Yellow Dress" zrozumiałam, że nie muszę pisać o tym, co się dzieje z samym Davidem, ale o tym, co on obserwuje. Dawniej, traktowałam Davida, jakby był bohaterem powieści. Chciałam zrozumieć co go motywuje, w jaki sposób myśli, co chce powiedzieć, co zaśpiewać.

Fragment: "In Any Tongue"
How was I to feel it
When a gun was in my hands

David Gilmour - Mój syn Gabriel ma 18 lat i gra na pianinie w utworze "In Any Tongue". Jego gra jest doskonale piękna i przepełniona wrażliwością, więc pomyślałem, że to dobrze zrobi takiej szczerej piosence. Najczęściej gram na moim starym czarnym Stratocasterze.
Ze Zbigniewem (Preisnerem) pracowało się świetnie nad poprzednim projektem "On An Island", pomyślałem, że zaproszę go do współpracy ponownie. Myślę, że ma odpowiednią wrażliwość muzyczną. Jest bardzo silny i rozumie o co mi chodzi. Rozpisał tę muzykę znakomicie na orkiestrę, którą nagraliśmy kilka tygodni wcześniej w Air Studios. To był wspaniały dzień. Siedzenie w jednej sali z trzydziestoosobową orkiestrą może być na prawdę porywające, zwłaszcza kiedy nagrywa się skomponowaną przez ciebie muzykę.
"Faces Of Stone" tak naprawdę jest o odchodzeniu mojej matki. Miała rodzaj demencji. Któregoś dnia spacerowaliśmy razem w parku. Pierwsza linijka tekstu narodziła się właśnie wtedy. Ona coraz bardziej zanikała, zmarła niewiele ponad rok po tym, jak urodziła się nasza najmłodsza córka. Jedno życie się kończy, a inne zaczyna.
Zawsze lubiłem rytm na 3/4 i walce. Płyta "On An Island" prawie w całości składała się z walców. Na tym albumie są one rzadsze. Myślę czasem, czy na albumie muzyka nie powinna być bardziej spójna? Czy to w porządku, że są na niej kompozycje, które radykalnie różnią się od siebie? Ale sądzę, że mój głos i brzmienie mojej gitary sprawiają, że ostatecznie płyta jest koherentna. Zatem chyba, nie powinienem się tym jednak przejmować.

Czytaj o koncercie Davida Gilmoura we Wrocławiu Rattle That Lock World Tour 2016.

 Artykuły o historii zespołu Pink Floyd:

Pink Floyd 1967-1970

Pink Floyd 1971-1975

Pink Floyd 1976-1980

Pink Floyd po 1980

Dodaj komentarz

Dodaj swój komentarz lub uwagę.

Kod antyspamowy
Odśwież

DMC Firewall is a Joomla Security extension!